Tagarchief: De laatste envelop

De laatste envelop

De laatste envelop

Langzaam maak ik de enveloppen open:
Een giro-afschrift en een sterfgeval …
Bewolkte debetposten, al met al;
Wie durft er nog op wonderen te hopen?

De argumenten om je op te knopen
Groeien per postbezorging in getal.
De weg naar het geluk is lang en smal;
Je moet die eenzaam in het donker lopen.

De laatste envelop die ik tot slot
En met een lichte huiver openmaak –
Omdat het ding eruitziet als een vod –

Bewerkt dat ik mijn tobberijen staak:
Ik merk dat iemand met mijn wanhoop spot,
En ik in zalige verwarring raak.

(Eigen werk: een gelegenheidsgedicht als dankbetuiging.)